Doğduğun gün ben ölmüştüm belki de,
beklemeye başladım uzun karanlık bir geçitte..
ama bir ses vardı hep kulağımda hep yanıbaşımda,
ne zaman yasamak istesem onu duyardim
onu dilerdim tek basıma,
sen hep vardın o geçitte bir aydınlık düşünce gibi ruhumda
ve ben seninleydim doğduğun anda,
hem yolun basında hem de sonunda..
bir gün karşılaşacaktık mutlaka..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder