hayat ağacı kuru bir oduna dönüştü sonunda,
düşlerimizden kefen kemiklerimizden tabutlar yapacağız artık,
bin yılların çürümüşlüğü yine can bulacak tende,
hayat yine büyülenecek ölümle..
gelecek kendini gömdüğünde derine,
kökleri kurumuş ağaca yalvaracak çaresizce,
düşlerini canlı tut,
gökyüzüne salın yine de...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder