Halbuki

beyaz bulutlar ne kadar hafif ve özgürdür,
halbuki dünyanın yükünü taşır gökyüzünde,
rüzgar ne kadar şen ve hızlıdır,
halbuki kumlara karışır çöllerde..
bizim gözlerimiz ne kadar bilgiç ve gözlemcidir,
halbuki gördüğünü zanneder hislerde
kandırır kendini bile bile..

Pratik Zeka

Politika anlık dehadır, önemsenir, adamın biri 200 yıl sonrayı görebilecek olsa dalga geçilir, önemsenmez..en yakın olan güç ve uygulama dehası her zaman akıldan üstün tutulur, ne çelişki..
Pratik zekanın ehemmiyeti aşikar. Aynı zeka bir de iyi yönde kullanılsa dünya güzel günler görürdü elbette. Tarihin hiçbir döneminde - büyük düşünürler hariç - zeka insanlığa faydalı olacak şekilde kullanılmamış, tek ürettiği savaş ve kan olmuş. Bu bir tesadüf mü acaba?
Bireysel ikilemler toplum içinde de kendini gösteriyor ve sonuç tam bir hezimet. Anlık dehamızı iyi niyetle birleştirmek bu kadar mı zor? Yoksa çıkarlarımıza mı uymuyor? Çıkarlarımızı koruyalım derken bütünün selameti feda ediliyor. Bütünü gözeten kendini feda ediyor. İki ucu .oklu değnek yani. Ruhumuzdaki çelişkilerin tümü büyük plana da yansıyor.  
Kendi hastalığının ilerlemesini izleyen bir hekim, dünyamız, umudunu yitirmiyor ama hastalık hakim..önlem aldım diyor, kaybediyor her daim.

Kazan-Ma Kaybet-Me

Dünyayı kaybeden kendini kazanır

Dünyayı çok seven kendiyle savaşır

Ne sev ne de bırak arzunu

Ben dediğin dipsiz bir kuyu

Kaptırma kendini meraka

Bahçende kal, dön yüzünü rüzgara

Ne kazan ne de kaybet ruhunu

Kim ayrılmış dünyadan mutlu?

Her Şey Sende Başlar

Başka aşka bakma sevgili

Başkalaştırma sevgiyi

Anlatamadığım ne varsa

Gülüşünde saklı besbelli

An gelir kendimden çıkarım

Ses olur kulağında çınlarım

Bilmediğim ne varsa

Bil ki sende tanırım

Yine mi Arzu

Tek arzusu kurtulmaktı arzusundan

Her defasında muzdarip kalp çarpıntısından

Susturdu bütün sesleri sonunda

Defalarca tekrarladı kendini boşuna

Ta ki sessizlik tek arzusu oldu yine

Uyandırdı uykusundan acımasızca..

Ve yine duymaya başladı kalbini

Arzuları ölmedi daha da arttı şiddeti

Şarkı Bitti

Bütün sesleri duyamazsın uğraşma!

Ümitsizliğe kapılıp kulağını da kapatma

Birkaç sese odaklan yine de duydum deme

Her daim sağırsın akordu bozuk dünyada

Sazı eline almışsın meydan okurcasına

Dinleyin diyorsun kendine taparcasına

Birkaç nota yan yana anlam buldu sözünde

Herkes duydu ama şarkı bitti sonunda

Fırtınada

Yabancıydım suya

Okyanus kıyısında

Ama kendi içinde bütün

İhtiyaç duymadım dalgalara

Küçük bir kulübede yalnız
Seyretmek güzeldi oysa
Ve bir gün dalgalar yükseldi
Korkuya teslim o gün
Suya değdi yalnızlığım
Çok sevdiğim kulübem
Felaket yeri oldu aniden
Dalgalar dalgasını geçti
Kendine güven korkma dedi
Yüzümle tanıştığım o an
Bir şeyler eksildi ruhumda
Artık bütün olan ne varsa
Suya karıştı fırtınada

Uçmak

AdReNaLin: ki diğer adıdır telepatinin, ya düşüncelerle uçarsın ya bedenle, hayatla iletişim kurmak için ... enerji diyor kimisi, alıyor, veriyor, bu yanlıştır, çünkü adrenalin artıp azalan bir şey değildir, vücuttaki enerji içeride kullanıldığında telepatik yetenekler de artar, bu yüzden fazla enerji atılmaz da düşüncede depolanırsa hisler gelişir, düşünce boyutu değişir.

Kıymet

taş binalar da topraktan,
mekan oldular bize yalandan,
tasarladık planladık yaşadık,
toprağı düştük hesabından

hesap döner, gün biter
oturduğun zemin çöker
binaları yiyemezsin
toprağa el ver yeter..