en ağır yük mutluluk,
talih boyunduruk,
aslında
güzel olan bu ikisi arasındaki boşluk..
o yüzden ne mutlu olurum ne şanslı,
ne
deli olurum ne akıllı
her kedicik bir aslan,
cihana okur meydan,
aynada
kendine hayran,
aslan görse süt liman..!
ah bu ne zahmet,
çok önemlidir
hüviyet,
aynada yok keramet,
kedicikte azamet
doğruların
değiştiği devir
dikkatin dağıldığına dair düşündürür dünyayı...
duyguların
destansı dansı..
dünün düşüncesi devası...
durdurun dünyayı düşmesin...
dikkatin
dehası dünde kaldı
kayalardan
aşıyor insan,
gökyüzüne hükmediyor,
her şeyi bilip her şeyi dinliyor
ama
durmadan çamura batıyor..
inadına seviyor insan
yıldızlara özeniyor
herkesi duyup herkesi biliyor
ama durmadan öfkeye kapılıyor..
her düşünce bir yol...
izler değişir kumda...
her kum
tanesi bir kapı...
yaradana çıkar akılda...
dur düşün sessiz ol bir an
da...
labirent hiç olmadı düşlerin yolunda.
sevgi
beklenmez
sadece sevilir,
sevgi bekletmez
sadece bilinir,
sevilmek için
seviyorsan,
sorgu sual bekletir
sevgi silinir
hilesiz
hislerinde hasretin
hayretim hançer hayata..
hep ya da hiç hırsıyla hüzün
hastası hülyada;
hangimiz hafıza hangimiz hatıra huzurunda hakkın..
hesapsız
haksızlıklar haddini aşan dünyada
yine
başladı sağanak,
her yağmur damlası yakarış ..
öfkeli semaya çevrilen her
bakış...
kim bilir hangi korkuya sığınak...
yine başladı fırtına,
şimşek misali
korkuya bıçak..
toprağa düşen geceye dalarak..
bir bak semaya yağmurun hatırına.
teşekküllü
cehalete desen,
rengi yok anlaşılmaz ne desen..
dil dökme boşuna, kendine
muktedir her bilen..
tereddütle bilgiye koşan,
amacı yok yorulmaz bağırmaktan,
dinleme boşuna
kendine zahir her insan
