musalla taşına mahkum,
ve işte oldu merhum
bilemedi hiç mefhum,
ömür geçti gitti
eriyen bir mum..
çok uzun sandı geceyi
hep özledi güneşi
için için yanarken
sonsuz bildi sevmeyi
ne kaldı elinde geri
bir tutam saç bir tırnak
karıştı toprağa
saldı kökleri
yani insan hiç tükenmedi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder