Yapay

Katki maddeli ruhlarımız, civa gibi sözlerimiz var. Ne icimiz sade ne dışımız anlamlı! Sözlerimiz yerine oturmuyor. Bakışlarımız gezgin. İnsanın nihai amacı gercegi aramak iken günden güne yapay güzelliğin büyüsüne kapılmış kendi gercegine yabancılaşmis durumda çaresizce çırpınıyor. Bu durumu daha da vahim kılan sığ suda caba göstermek. Vehimlere kapılmış giderken kimse ben neredeyim demiyor. Açıkcası bunu önemsemiyor da..
Eskiden mekana degerini veren kişilik şimdi mekandan bağımsız bulunduğu yeri ve konumu alt üst etmiş durumda. Zemin kaygan, araçlar amaç halini almış. Ne yön belli ne giden. En doğal tabiat olayları bile insan eliyle kirletilmiş. Yağan yağmur, soluduğumuz hava, yürüdüğümüz yol...Hepsi bu yapay ve sanal dünyanın bir parçası.