söz, kusurludur fakat sözün ölçüsüne uymayan zihin de kusurludur;bu yüzden mükemmeliyet diye bir şey yok;söz ve zihin tek başına güçsüzdür, asıl GÜÇ, bu iki kaynağın birleşiminden doğar ve hiç ölmez....'mükemmel olan bu sonsuz varoluştur'
Söz ve zihnin uyumlu olmadığı yerde ahenk aramayın. Dilin söylediğini kafa inkar ederse ya da beynimizde yankılanan şeyler dile başka dökülürse birliğimiz bozulur. Güçsüzlük hissi önce bedene yayılır, gitgide günlere,aylara ve tüm hayata sirayet eder. Çare aramak boşadır. Asıl çare söz ve zihin arasında boşluğa yer bırakmamak olacaktır. Mevlana'nın dediği gibi "Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol." Ben bu sözü şöyle değiştiriyorum: "Ya konuştuğun gibi düşün, ya düşündüğün gibi konuş". Kusursuzluk bu noktada belirmeye başlar. Aksi takdirde söylenen ya da düşünülen her şey biraz eksik kalacaktır. En kötüsü de arada bocalayan kalbin sıkınıtısı ağır olacaktır. Tam rahata çıktım derken patavatsız bir laf ya da zihinden geçen kötü bir niyet rengini bozacaktır. Güç, tutarlılıktan gelir. Bu da ancak söz ve zihinde birlikle olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder