Seviyorum O Halde Özgürüm

ve bir su çağıltısında Özgürlük, sular akmaz ki bir günlük, Toprağın açtığı yolda, çağlar bir Ömürlük..

İnsan sevebildiği ölçüde özgür oluyor. Ne kadar az severse o kadar sınırlıyor kendini, o kadar yoruyor zihnini. Akılla değil yürekle sevmeyi öğrenebilsek özgürlüğümüzü kaybetmekten korkmayacağız. Çünkü sevebilme yetisi bütün korkuların üstesinden gelir.
Kaldı ki özgürlük genel tabiriyle herkesi sevmek değil.. Bir kişide herkesi görebilmek..Bir kişiye sunduğumuz kalbin yaşayan her canlıya değer vermeyi öğrenebilmesi bütün mesele. Bu kolay bir şey değil elbette, dünyaya bakışımızda sevdiğimizin gözleriyle bakabilmek ayrı bir yetenek. Bu yeteneği kazanmak zaman ve özveri de istiyor. O yüzden suların akışı gibi hareketli ve sevmeye gönüllü olmak lazım. Suyun yolunu nasıl kesemiyorsak aşkın yolunu da değiştiremeyiz. Er geç sevdiğini bulacaktır.