İmtihan

Başkalarının imtihanlarından büyük gelecekler umma
çaresizlik bile bizden bir başkası yapmaya yetmez
bize biçilmiş döngüye katlanırız yalnızca
bir bakıma hiçbir yerdeyiz
bir bakıma yalnızca buradayız.

                                                   MURATHAN MUNGAN

Bu gece ince bir sızı var ruhumda. Baş ağrısından öte, gönlümün ağırlığı. Çok sevdiğim sessizliğe bile katlandığımı düşündüm az önce. En güzel şeylerin bile katlanılacak hale geldiğini üzülerek söylüyorum. Uzun süre nelere katlandığımı ve gelecekte de tahammül edeceğimi düşündüm. Var olmanın bir çeşit faturası olabilir. Senelerce mutlu oluruz; sonra önümüze bir hesap çıkar. Kara kara düşünmekten ziyade ne gelir elden? Keşke mutlu olmasaydık mı diyeceğiz yani? Geriye dönüş mümkün değil ki pişmanlıkları telafi edelim. Bir bakıma hiçbir yerdeyiz. Rahatlamak için güzel sebep. Bir bakıma yalnızca buradayız. Huzursuzluk için olası bir sebep! Bence sebep bile değil ama yalnızca burada olmak fikri kimileri için çok rahatsız edici olabilir. Tahammül sınırları açısından gerçekten de sıkıntı verici. Yalnızca burada olsaydım eğer, zihnim kendi sınırlarını oluşturacak güçte olmasaydı çaresizlik hissine kapılabilirdim. Fakat, bu imtihan bana ait. Yani şu anda yaşadığım ve sıkıntı duyduğum durumun baş rol oyuncusu benim. Ne suçlayacak bir başka kişi, ne de derman bulacak sevgili…O yüzden demiş şair, çaresizlik bile bizden bir başkası yapmaya yetmez. Sevgililer bile çaresizken medet beklememeli aşktan; aşk da bir imtihan belki. Büyük gelecekler bence ortak olamaz; öyle olduğunu düşünürüz yalnızca. Ait olmak ve kendi çaresizliğimizden bir başka ben yaratmak için bunu yaparız. Halbuki hep aynı yerdeyiz. Ya sadece burada ya da bir bakıma hiçbir yerde. Bu kadar basit!