Canlı Kalabilmek İçin

Yine nefesim daralıyor. An geliyor derimden alev çıkıyor sanki. Susuzluğumu giderdikçe daha da susuyorum. Kuruyan damarlarım suya muhtaç. Gözlerimi açacak mecalim yok. Kulaklarım da iyi duymuyor. Ama üzerimdeki gerginlik sürekli ayakta tutuyor beni. Yüzüme bakıyorum; bakışlarım donuk fakat keskin. Gözlerimi kapalı tutmak isteyişimin nedeni sadece düşünmek. Düşünürken özgür olabilmek. Yanı başımda koluma dokunan serin bir rüzgar; rüzgarla uzak diyarlara giden ben ve hoş kokular duyumsamak sadece bana ait bir düş. Bu düş hiç bitmeyecek. Yavaş yavaş nefesimin açıldığını hissediyorum. Uzaklaşıyorum kendimden ve gerilimden